ไข้หวัดใหญ่

     ไข้หวัดใหญ่ เป็นโรคที่เกิดจากการติดเชื้อทางเดินหายใจ ซึ่งมักพบการระบาดทุกปี โดยเฉพาะในช่วงฤดูฝน (มิ.ย. ถึง ต.ค.) และฤดูหนาว (ธ.ค. ถึง มี.ค.) อาจทำให้ผู้ป่วยมีอาการปอดบวมรุนแรงและมีอาการแทรกซ้อนได้ในเด็กเล็ก ผู้สูงอายุ และประชากรกลุ่มเสี่ยงที่มีโรคประจำตัว

ผู้ป่วยไข้หวัดใหญ่มักมีอาการ

     จาม มีน้ำมูก คัดจมูก  เจ็บคอ คันคอ และไอแห้ง ซึ่งเป็นอาการที่พบได้ในผู้ติดเชื้อระบบทางเดินหายใจ หวัด และไข้หวัดใหญ่

     ส่วนอาการที่มักพบเฉพาะในผู้ป่วยไข้หวัดใหญ่ ได้แก่ มีไข้มักสูงมากกว่า 38 องศาเซลเซียส มีอาการหนาวสั่น และเหงื่อออก ปวดตา ปวดศีรษะและปวดเมื่อยกล้ามเนื้อ

การรักษาโรคไข้หวัดใหญ่ สามารถใช้ยารักษาตามอาการดังนี้

• ยาแก้ไอ เช่น Dextromethorphan, Diphenhydramine
• ยาละลายเสมหะ เช่น Acetylcysteine, Bromhexine, Ambroxol
• ยาลดน้ำมูก เช่น Chlorpheniramine, Brompheniramine
• ยาลดไข้ เช่น Paracetamol หรือยากลุ่ม NSAIDs เช่น Ibuprofen, Naproxen

และอาจพิจารณาพบแพทย์เพื่อรับยาต้านไวรัส กรณีมีอาการมาไม่เกิน 48 ชม. หรือเป็นผู้ป่วยที่อยู่ในกลุ่มเสี่ยงต่อการเกิดอาการรุนแรง ไม่ต้องใช้ยาต้านแบคทีเรียเว้นแต่มีอาการอื่น เช่น อาการหูอักเสบ ไซนัสอักเสบ

แต่หากมีอาการเหล่านี้ ควรรีบพบแพทย์

• เจ็บหน้าอก หายใจถี่
• เวียนศีรษะ ชัก
• กล้ามเนื้ออ่อนแรงหรือปวดกล้ามเนื้ออย่างรุนแรง
• อาการของโรคประจำตัวกำเริบ

การป้องกันโรคไข้หวัดใหญ่ ทำได้โดยการรักษาสุขอนามัย สวมหน้ากากอนามัย เว้นระยะห่างจากผู้อื่น ล้างมือก่อนและหลังการสัมผัสบริเวณใบหน้า และเมื่อมีการปนเปื้อนสารคัดหลั่งจากระบบทางเดินหายใจ หากมีความเสี่ยงสัมผัสผู้ป่วย ควรสังเกตอาการและพิจารณาใช้ ATK สำหรับการตรวจหาเชื้อไวรัสไข้หวัดใหญ่เบื้องต้นได้

              นอกจากนี้ ควรพิจารณารับวัคซีนไข้หวัดใหญ่ ซึ่งสามารถฉีดได้ในผู้ที่มีอายุมากกว่า 6 เดือน และผู้ที่อยู่ในกลุ่มเสี่ยงที่อาจเกิดอาการรุนแรงหรือเกิดอาการแทรกซ้อน รวมถึงผู้ดูแลบุคคลดังกล่าวด้วย เพื่อป้องกันการติดเชื้อ เกิดอาการรุนแรง หรือภาวะแทรกซ้อนจากโรคไข้หวัดใหญ่

ขอบคุณภาพจาก Freepik